X
تبلیغات
رایتل


من و تو

!ما ماهی های اوزون برون. محکوم به ماهی تابه ی واقعیتیم

نه به نام خدای آن بالا نه به نام خدای این پایین به نام من و تو

نگام کردی.نگات آروم آروم من رو احاطه کرد... ولی نفهمیدی...

صدام زدی و صدای گرمت مثل لالایی آرومم کرد...ولی نفهمیدی...

دستهامو در دست گرفتی و فاصله ی خالی بین انگشتامو پر کردی و دستامون با هم گرم شد...ولی نفهمیدی...

ا........... جان:

من رو در آغوش گرفتی و صدای قلبم رو که با هیجان می تپید نشنیدی...وندانستی

بر روی گونه ام عطر نفسهات رو واسم یادگاری گذاشتی...و نفهمیدی ناگاه قالب تهی کردم...

چه شبها که بی صدا به خاطر دور بودنت و نداشتن هرم نفسهات اشک ریختم...

وچه روزها که به امید دیدن چشمات عاشقانه صبوری کردم...

تمام هستی ام:

حتی دیوارهای اتاق هم در تنهایی ها هوای گریه میگیرن...

امیدم:  به تو عشق می ورزم و دوست دارم

                                                               

                                                      ( تو را به اندازه ی گلبرگ های پرپر شده ی انتظار دوست دارم)

 

نوشته شده در دوشنبه 5 تیر 1385ساعت 11:26 ب.ظ توسط سپهر| 7 نظر|

Design By : Mihantheme